Bir gece vakti sessizce Giriyorum Odana
Duvarlarda çizdiğin resimlerine bakıyorum
Maziye dalıyorum kızım, seni özlüyorum
Hani benim küçücük yürüyen Balığım
Neredesin şimdi sen berra kızım
Karanlıklar hep bir şeyler anlatır bana
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta