Yanımda Kal
Herkes birine “aşk” der… ben sana diyemedim. Çünkü bazı insanlar bir kelimeye sığmaz. Sen benim içimde adı konmamış bir ömür gibiydin.
Ben senden mucize istemedim, birlikte yaşlanalım da demedim. Sadece, gece herkes gidince sen gitme istedim. Yanımda kal… çünkü insan en çok sevdiğinin yanında susabilince huzur bulur.
Ben senin gözlerinde kendime ev sandığım bir ışık gördüm. O yüzden bütün kırıklarımı avuçlarına bıraktım. Bir gün bile bırakıp gider misin diye düşünmeden, kalbimi sana emanet ettim.
Tek istediğim şey yüreğinin en derin yerinde küçücük de olsa bana ait bir yerdi. Bir hatıra gibi değil… nefesin gibi kalmak istedim sende.
Ama sen, bir gün herkes gibi gittin.
Yoklama defterinden tanımadım sizi,
Benim haylaz çocuklarım
Sınıfın en devamsızını
Bir sinema dönüşü tanıdım
Koltuğunda satılmamış gazeteler
Dumanlı bir salonda
Devamını Oku
Benim haylaz çocuklarım
Sınıfın en devamsızını
Bir sinema dönüşü tanıdım
Koltuğunda satılmamış gazeteler
Dumanlı bir salonda




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta