Merhaba yokluğun!
Bu gece de vaktinde yoksun,
Yorulmadan her gece yok-lanıyor,
Her gece öldürülüyorum sebebim.
Hasreti bir ilmek gibi sarıp
bütün dünyaya giydirebilecek kadar ördürdüm
yüreğime
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim




Şiiriniz,
beğeni ile okudum
Bu şiir ile ilgili 1 tane yorum bulunmakta