Gözlerim yorgun hafif aralı,
Bir ismini duyunca büyüyor gözbebeklerim.
Yıldızlar parlıyor gözlerimin içinde...
Dudaklarımda mutlu bir tebessüm,
Ellerim titriyor öperken resmini...
Kulaklarımda bir ses beni çağırıyor,
'Yanıma gel! , yanıma gel! ' diye.
İnsan bu, su misali, kıvrım kıvrım akar ya;
Bir yanda akan benim, öbür yanda Sakarya.
Su iner yokuşlardan, hep basamak basamak;
Benimse alın yazım, yokuşlarda susamak.
Her şey akar, su, tarih, yıldız, insan ve fikir;
Oluklar çift; birinden nur akar; birinden kir.
Devamını Oku
Bir yanda akan benim, öbür yanda Sakarya.
Su iner yokuşlardan, hep basamak basamak;
Benimse alın yazım, yokuşlarda susamak.
Her şey akar, su, tarih, yıldız, insan ve fikir;
Oluklar çift; birinden nur akar; birinden kir.




BEĞENEREK VE SEVEREK OKUDUM KUTLARIM SAYGI VE SEVGİLERİMLE
BU ŞİİRİN DEVAMI VAR MI MELTEM HANIM?SANKİ BİTMEMİŞ GİBİ...SAYGILAR SELAMLAR
Sn. Meltem Albayrak , çok güzel anlatmışsın. Ancak küçük bir önerim olsa ...son dizeyi ; 'yanıma gel , yanıma gel diye' haliyle okusan , yani komut cümlesini tekrarlayarak ve aynı dize içinde nasıl olur . Kutluyorum .
tebrikler....
Bu şiir ile ilgili 4 tane yorum bulunmakta