yanımdan geçen iki adım genişliğinde insancıklar
tay tay diye büyümedim ben
annem koşamadı peşim sıra düşlerimden
parkta çikulata saatler yaşayamadım belki
bekledim
çokça toprak bir zemin üstünde
bekledim
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim




'yanımdan geçen iki adım genişliğinde insancıklar
tay tay diye büyümedim ben '
dışavurumcu bir anlatım ve güzel dizeler... şiiri ve şairini kutluyorum...
Bu şiir ile ilgili 1 tane yorum bulunmakta