Annelerini her gün toprağa saklıyor dünya,
Çatlasın diye yeryüzünde çocuk.
İkiye bölünüyorum.
Farsça bilsem Dil'in çaresizliği derdim bu işe.
Kaldığımız yerden..
(alaycı/acıklı tebessüm)
Yorgunluktan öfkesi donuyor insanın.
Ben bu gurbet ile düştüm düşeli,
Her gün biraz daha süzülmekteyim.
Her gece, içinde mermer döşeli,
Bir soğuk yatakta büzülmekteyim.
Böylece bir lâhza kaldığım zaman,
Geceyi koynuma aldığım zaman,
Devamını Oku
Her gün biraz daha süzülmekteyim.
Her gece, içinde mermer döşeli,
Bir soğuk yatakta büzülmekteyim.
Böylece bir lâhza kaldığım zaman,
Geceyi koynuma aldığım zaman,




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta