Yorgun dallarına inat yeşeren,
Körpe sürgünün suya arsızlığı bu.
Akıp gitme, yağmurun peşisıra yüreğim…
Aydınlığı kalkan etmiş, karanlık suretler.
Çırpma; ürkek serçe kanatlarını, yalancı ışığa…
Onurunu kaybetmiş omurgasız ruhlar,
Hayatta ben en çok babamı sevdim
Karaçalılar gibi yardan bitme bir çocuk
Çarpık bacaklarıyla -ha düştü, ha düşecek-
Nasıl koşarsa ardından bir devin
O çapkın babamı ben öyle sevdim
Devamını Oku
Karaçalılar gibi yardan bitme bir çocuk
Çarpık bacaklarıyla -ha düştü, ha düşecek-
Nasıl koşarsa ardından bir devin
O çapkın babamı ben öyle sevdim




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta