Avucumda bir evren taşırdım,
her gecenin sabahında yeni baştan kurduğum.
Gözlerine bakınca gökyüzü dağılırdı,
dokunmak yasaktı bulutlarına.
"Gel" dedim, "içimde bir şehir kur."
"Git" dedi, "haritamda yerin yok artık."
Gel; n'olursun, içimde umûdum tükenmeden!
Gel; bak bu kahrım beni, mağlûb edip yenmeden!
Gel diyorum, gel artık; son bulsun ızdırâbım!
Gel de yüzler süreyim; kıblegâhım, mihrâbım! ..
Devamını Oku
Gel; bak bu kahrım beni, mağlûb edip yenmeden!
Gel diyorum, gel artık; son bulsun ızdırâbım!
Gel de yüzler süreyim; kıblegâhım, mihrâbım! ..




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta