Çölde yolunu kaybetmiş mecnun misali
Savrulurken fırtınalar önünde.
Aşka susamışlığın ateşi ile yanmış,
Kum taneciklerini su sanıp, aldanmışım.
Güneşin yakıcı ışıklarıyla kavrulmuş,
Çatlayan dudaklarımla adını anarken,
ilk baxışda vuruldum,
gözlerine baxanda men
başın eyib utananda
utanışına vuruldum men
bezen asta bezen yavaş
Devamını Oku
gözlerine baxanda men
başın eyib utananda
utanışına vuruldum men
bezen asta bezen yavaş




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta