Anlatsam anlayacak gibiydin oysa. Ben yanılmışım. Her zamanki ben işte. Bir kez daha aldanmışım.
Yüz üstü bırakıp da gidişin. Doğru ya, her gittiğinde hiç gitmemişsin gibi dönmeye ve bitmemiş gibi sevilmeye doymamıştın.
Söyle hangi hükmün kaçıncı idamı bu .
Halbuki sana verdiğim değer müebbetlikti.
Sen nefsi müdafaa ile defettin beni.
Lakin, ben ellerim kelepçeli, hala sana mahkûm bir herifim. Bileklerimi keser öyle vazgeçerim kendimden.
Ve ben olan senden…. Ne de olsa ustası oldum beklemenin, tükenmek pahasına.
Bir günah işledim bin af diledim
Üstünde durmasan ne kaybederdin?
Hemen her fırsatta bir tokat gibi
Yüzüme vurmasan ne kaybederdin?
Neyin eksilirdi beni affetsen ?
Devamını Oku
Üstünde durmasan ne kaybederdin?
Hemen her fırsatta bir tokat gibi
Yüzüme vurmasan ne kaybederdin?
Neyin eksilirdi beni affetsen ?




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta