Tanımamışım!
Sert,taş yürekli sanırdım,
Kendimi.
Kum taneleri gibi dağıldım,
Gidişinin ardından.
Biliyordum oysa,
Temelli de değildi gidişin.
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim




Yaşamda her olay bir ders diye düşünürüm ...Tebrikler
Hocam kontrolsüz güç, güç değildir, Pirelli....
Kutlarım...
Keşfin zamanı yoktur,kendini de...Ayrılıklar,yoksunluklar hayat dersinde bir konu gibidir.Hem öğrenir hem güçleniriz..Kutlarım.
Bu şiir ile ilgili 3 tane yorum bulunmakta