sıcağım güneş renginde okşayan sözlere
kalbim dolar taşar sevgi köpükleriyle
dümenimde usta kaptan selam vererek maviliklere
uzar gider arkasında dost çizgileri
savunmasızdır gönül karşı konmadıkça
mahzundur duru su gibi gölde
gözümde barış kuşları uçar gider göklere
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta