şiirin temiz sayfasında gördüm siluetini
taze ekmeğin buğusu vardı umutlarında
gözlerine bir avuç gökyüzü dolmuştu
kirpiklerini güneşe batırmış gülüyordu
dönmedolap korkuların damlıyordu dizelerden
Hayatta ben en çok babamı sevdim
Karaçalılar gibi yardan bitme bir çocuk
Çarpık bacaklarıyla -ha düştü, ha düşecek-
Nasıl koşarsa ardından bir devin
O çapkın babamı ben öyle sevdim
Devamını Oku
Karaçalılar gibi yardan bitme bir çocuk
Çarpık bacaklarıyla -ha düştü, ha düşecek-
Nasıl koşarsa ardından bir devin
O çapkın babamı ben öyle sevdim
