Usul usul çözülüp gittiğini
Bir gece karanlığında anlamak,
Sahildeki sandalın.
Yakamozların güzelliğine kapılmışken sen…
Orda öylece ‘sanmak’ uzun uzun…
Bir ‘yanılgı’ aslında sevmek…
Sırtımda, taşınmaz yükü göklerin;
Herkes koşar, zıplar, ben yürüyemem!
İsterseniz hayat aşını verin;
Sayılı nimetler bal olsa yemem!
Ey akıl, nasıl delinmez küfen?
Devamını Oku
Herkes koşar, zıplar, ben yürüyemem!
İsterseniz hayat aşını verin;
Sayılı nimetler bal olsa yemem!
Ey akıl, nasıl delinmez küfen?




Değerli yorumlarınız için teşekkür ederim.
dönem dönem
kuşlar da göçüyor
ıslak mendillerin buğusu ise
yağmur olarak hep bizlere nasip düşüyor
yağmur dedim de
iyi ki ingiltere'de yaşamıyoruz
her gün yağmur kanatırdı şiirleri
sahi oraların şairleri ne haldeler ki?
:)
saygılar ışıl hanım
Bu şiir ile ilgili 2 tane yorum bulunmakta