Uzun oldu biliyorum
Kısa yazmaya vakit yok
Ancak Samandan anlar Öküzler
Kafesteki kuş bokunu inci sanıyor
Oturduğu koltuğu altın sananlar
Koltuğun kafes olduğunu bilmeden
İstanbul bana hep seni hatırlatıyor.
Çünkü onun gözleri de en az seninki kadar yeşil.
Hala, gülümseyen bir lale gibi
bana sürgününü gönderiyorsun
dört yanı çevrili bir kale gibi
Devamını Oku
Çünkü onun gözleri de en az seninki kadar yeşil.
Hala, gülümseyen bir lale gibi
bana sürgününü gönderiyorsun
dört yanı çevrili bir kale gibi




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta