Başkaldıran ırkına aşıktım
Sessizliği eda etmiş sözlerim müptelaydı
Haksızlığı sırtladın belki ufacık ellerinle
Ama en çok sen yanıldın
Ufacık bir şansı sığdıramadın sonsuz gökyüzüne
Her şeyi mahvetmekten korkarak mahvettin belki
Belki de ben yanıldım
Kadın ve adam oturuyorlardı
Uzakta beyaz dağlar vardı
Gara girmek üzereyken Barselona-Madrid treni
Kadın üzgündü, üzgündü, üzgündü
Adam düşündü, düşündü, düşündü
Devamını Oku
Uzakta beyaz dağlar vardı
Gara girmek üzereyken Barselona-Madrid treni
Kadın üzgündü, üzgündü, üzgündü
Adam düşündü, düşündü, düşündü




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta