Başkaldıran ırkına aşıktım
Sessizliği eda etmiş sözlerim müptelaydı
Haksızlığı sırtladın belki ufacık ellerinle
Ama en çok sen yanıldın
Ufacık bir şansı sığdıramadın sonsuz gökyüzüne
Her şeyi mahvetmekten korkarak mahvettin belki
Belki de ben yanıldım
Ben senin en çok sesini sevdim
Buğulu çoğu zaman, taze bir ekmek gibi
Önce aşka çağıran, sonra dinlendiren
Bana her zaman dost, her zaman sevgili
Ben senin en çok ellerini sevdim
Devamını Oku
Buğulu çoğu zaman, taze bir ekmek gibi
Önce aşka çağıran, sonra dinlendiren
Bana her zaman dost, her zaman sevgili
Ben senin en çok ellerini sevdim




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta