Kahve dediğin ne'ki gönül,
biz hatır için onu içmiştik.
bilirdik'ki kırk yıl hatırı vardı...
Oysa ki kahve bahaneydi.
Gözlerinde aramaktı sözleri.
Bilemedik sözlerin acılığını.
Kahve mi hatırımızı bilmedi?
Dinle sevdiğim, bu ayrılık saatidir.
Dünya var olalı beri çirkin ve soğuk,
Erken içeceğimiz bir ilaç gibi.
Tadı dudaklarımızda acımsı, buruk.
Bu saatte gözyaşları, yeminler,
Boş bir tesellidir inandığımız.
Devamını Oku
Dünya var olalı beri çirkin ve soğuk,
Erken içeceğimiz bir ilaç gibi.
Tadı dudaklarımızda acımsı, buruk.
Bu saatte gözyaşları, yeminler,
Boş bir tesellidir inandığımız.




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta