Gel; n'olursun, içimde umûdum tükenmeden!
Gel; bak bu kahrım beni, mağlûb edip yenmeden!
Gel diyorum, gel artık; son bulsun ızdırâbım!
Gel de yüzler süreyim; kıblegâhım, mihrâbım! ..
Devamını Oku
Gel; bak bu kahrım beni, mağlûb edip yenmeden!
Gel diyorum, gel artık; son bulsun ızdırâbım!
Gel de yüzler süreyim; kıblegâhım, mihrâbım! ..
Güzel dizelerinizi zevk alarak okuyorum...BAŞARILARINIZ DAİM OLSUN...
tebrik ediyorum ve kutluyorum sizi. sevgiyle..
Ne güzel, en güzel ben yanıyordum,
Kolay değildi yanmak,
Bitkindim,
Ne gitme diyebildim… Ne arkandan gelebildim,
Yaktığın ağacın bir canı olduğunu bilemedin…
Bir ağaç değimi? Olsun sen ısın yeter,
Bir orman olsam senin için bir kere daha yanmaya değer!
Orada çok uzakta değil biliyorsun, yanık bir ağaç var,
Unutmamışsındır,
Dallarından, yapraklarından, eski yeşilliğinden iz yok,
Artık ne gece, ne gündüz yanına gelen yok…
Şimdi içimde bin bir yara,
Üşüyordum,
Yalnızdım,
Yanmıştım,
Yanmıştım ama acaba yanılmış mıydım?
Tebrikler Mehmet bey, çok güzel bir benzetme ve harika anlatım.. Kutlanır efendim...
Bu şiir ile ilgili 3 tane yorum bulunmakta