kerbela'da toprağın bir damla suya
öksüzün atasından tek nasihata
ıssızın dosttan bir merhaba'ya
taze doğurmuşun el kadar yavrusuna
özlemi
Sana hasretimle yanıp erimişler bak;
şiir Sen kokuyor.
Sırtımda, taşınmaz yükü göklerin;
Herkes koşar, zıplar, ben yürüyemem!
İsterseniz hayat aşını verin;
Sayılı nimetler bal olsa yemem!
Ey akıl, nasıl delinmez küfen?
Devamını Oku
Herkes koşar, zıplar, ben yürüyemem!
İsterseniz hayat aşını verin;
Sayılı nimetler bal olsa yemem!
Ey akıl, nasıl delinmez küfen?




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta