Solan güneşin ilk nöbet değişim saatinde
Canından bezmiş ayın suratına dalıyorum.
Gündüzden gözüme yapışan yağmurun izleri
Kirpikleriminden dökülen...
Ya da dökülmeden sıkışıp tutsak kalan damlalar benimle.
Benim benle başbaşa kalan ilk dakikalarım
Yüzleşmem korkularımla saliselik oluyor.
Kadın ve adam oturuyorlardı
Uzakta beyaz dağlar vardı
Gara girmek üzereyken Barselona-Madrid treni
Kadın üzgündü, üzgündü, üzgündü
Adam düşündü, düşündü, düşündü
Devamını Oku
Uzakta beyaz dağlar vardı
Gara girmek üzereyken Barselona-Madrid treni
Kadın üzgündü, üzgündü, üzgündü
Adam düşündü, düşündü, düşündü




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta