Yine hüzün çöktü yüreğime, acımasızca vuruyor en değerlime,
Yana yana döndüm kor alevlere, Ey Sevgili, ruhu yaralıya,
Hiç mi şeker şerbetin yok, hep mi sızılar yüreğime,
Sevenden sevilene, bilemediği güzellikler mi, seçip gönderdiklerin,
Gecenin karanlığında baş başa kaldığımızda, Sen hoşnut, ben mutlu,
Kimse bilmedi sevgimizi, görmedi aşkımızı yalvaran gecenin karanlıklarında,
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta