Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Ormanlar ağaçlarını kıskansada;
ağaçların orman umrunda değil.
Kim orman olmaya kalkarsa; binlerce düşmanı vardır.
Kim ağaç kalmaya kararlıysa; binlerce dostu vardır.
Yangında herkes yanıyor,farkında mısın arkadaş.
Yangınlar rüşvet almaz.
Mehmet Yücel
herkes kendine paşa. zarar ziyanda dünya
şiirini çok beğendiğimi belirtmek istedim kimsenin kimseden haberi olmadığı bu zamana şiiriniz çok yakışmış........
Bu şiir ile ilgili 2 tane yorum bulunmakta