Bianka! Sen kundaklanan yangınların rahminden gelen azap!
Sen damarlarıma şırıngalanan işkenceli ızdırap!
Şimdi Sen; Küllerin rahminden sezeryanla doğan bir zümrüdüankanın
Cerrahi mazgallara sümkürülerek kusulması gibi tiksinç;
ya da Pskiyatrlarca tertiplenen topluyangın terapilerinde yanarken
menekşeli küllerinden ateş çiçeklerinin doğması gibi haşin
ya da; Kınına platonik hisler besleyen; keskinliğini damarların engebesinde bileyen;
ne olur kim olduğunu bilsem pia'nın
ellerini bir tutsam ölsem
böyle uzak uzak seslenmese
ben bir şehre geldiğim vakit
o başka bir şehre gitmese
otelleri bomboş bulmasam
Devamını Oku
ellerini bir tutsam ölsem
böyle uzak uzak seslenmese
ben bir şehre geldiğim vakit
o başka bir şehre gitmese
otelleri bomboş bulmasam




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta