Bianka! Sen kundaklanan yangınların rahminden gelen azap!
Sen damarlarıma şırıngalanan işkenceli ızdırap!
Şimdi Sen; Küllerin rahminden sezeryanla doğan bir zümrüdüankanın
Cerrahi mazgallara sümkürülerek kusulması gibi tiksinç;
ya da Pskiyatrlarca tertiplenen topluyangın terapilerinde yanarken
menekşeli küllerinden ateş çiçeklerinin doğması gibi haşin
ya da; Kınına platonik hisler besleyen; keskinliğini damarların engebesinde bileyen;
Ben seni sevdim mi? Sevdim, kime ne
Tuttum, ta içime oturttum seni
Aldım, okşadım saçlarını, öptüm
İçtim yudum yudum güzelliğini
Ben seni sevdim mi? Sevdim elbette
Devamını Oku
Tuttum, ta içime oturttum seni
Aldım, okşadım saçlarını, öptüm
İçtim yudum yudum güzelliğini
Ben seni sevdim mi? Sevdim elbette




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta