01-02-1955 Balıkesir/edremit
Karanlıkların,istenmeyen anları saklamakta zorlandığı
Bir bellek....
Susamış,aşka....
Acılarla adeta yanmış,yakılmış nar ateşinde......
Bir çift buğulu bakan göz.
Öyle kİ elleri öpülesi bir insan...
İçsel olarak kaale alınacak bir sevgili.......
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim




Çok güel, tebrikler sevgili Feyzullah.
Duygu diliyle yazılmış yürek sesiydi..
Kutluyorum emeğinizi, kaleminizi.
Yüreğinize sağlık.
Bu güzel siirinizi yürekten kutluyorum.
10 puan+ selamlar.
çağlayan gibi coşkulu akan duyguları yansıtan kalemi paylaşımlarından dolayı tüm kalbimle kutlarım
arkadaşım olduğum için övünç düyuyorum bu duygular kolay kalmem gelmez bir daha tabrikler arkadaşım
Bu şiir ile ilgili 5 tane yorum bulunmakta