Yangın mıydı beni yakan?

Bir yangın ki sînemde, cehennemden nişâne,
Yanar durur bu canım, kül olur tane tane.
Sen bir buzdan saraysın, ben kapında divâne,
Yıkarım şu cihanı, ararım bir bahane...
Gözlerin bir mühürdür, dudağımda sükût var,
Varlığın bir cennetse, yokluğun derin mezar.
Ben aşkından bîzarım, sen sevdamdan bîhaber,
Kaderim senin adın, alnımda kara yazar.
Bir tek bakışın için, alemi yakar geçerim,
Ecel şerbeti olsa, elinden tas tas içerim.
Sen iste bu gökleri, yere çalar biçerim,
Kendi canımdan geçer, yine seni seçerim.
Taş kesilmiş yüreğin, duymuyor feryadımı,
Gökler bile ezberledi, çaresiz muradımı.
Sen yoksun ya yanımda, unuttum miladımı,
Sırf sen üşüme diye, yakarım ecdadımı!
Gülüşün bahar bağı, benim gönlüm zemheri,
Dönmem artık bu yoldan, gidemem bir gün geri.
Sen sevmesen de olur, ey kalbimin rehberi,
Ben seninle doğmuşum, olmuşum aşk neferi.