Eyy Sevgili;
kelâmını tene dönüştüren
bir Yangın masalısın
bu sâki deli’nin kadehinde
aşkımız bir gün uçup giderse aramızdan sevgilim
sırt çantalı bir duman gibibir melekle çarpışan kelebeğin kanadından dökülen toz
bir çağlayanda sürüklenen bir dal parçası gibi
istemediğimiz yerlere giderse aşkımız sevgilim yalnızca kanatlarına güven
kendi yarattığımız boşluğun ucunda sıkı sıkı tuttuğumuz bir kapı koludur yaşam
ve aşk, en derin kuyumuza düşen keman yürüdüğümüz yollar daralırken
Devamını Oku
sırt çantalı bir duman gibibir melekle çarpışan kelebeğin kanadından dökülen toz
bir çağlayanda sürüklenen bir dal parçası gibi
istemediğimiz yerlere giderse aşkımız sevgilim yalnızca kanatlarına güven
kendi yarattığımız boşluğun ucunda sıkı sıkı tuttuğumuz bir kapı koludur yaşam
ve aşk, en derin kuyumuza düşen keman yürüdüğümüz yollar daralırken




Kutluyorum sevgi ile...
Kurgusu güzel bir şiirdi kutluyorum. selam olsun.
Zamanın belleğinden, Hiç silinmeyecek
bir gönül borcuna karşılık
Yeryüzüne düşen, yıldızın soylu gölgesi
Her kıvılcım kendi Ateşini izliyor….. Yaşanılan zamanın belleğinde kayıtlı her şey ve Tanrıdan başkası o zamanı tekrar alamayacak. Sistem yüce Yaratıcının elinde. Biz sadece zamanda birer oyuncuyuz. Şairin yüreğinden gelen yüce duygular.
bu sâki deli’nin kadehinde
Eyy kutsal Işık;
dizginlenen Ölümlüler ülkesinin
Yol haritasını
bu kör kuğunun şarkısı mı anlatıyor..?
İçimde ki bu yüreğin sahibi ben değil miyim?
Peki, neden öleceğimi bile bile,
Onu benden istedin?
Şimdi ardından,
Biraz yanık kokan bir yürek,
Biraz kan damlayan bir göz,
Biraz sesleniş,
Biraz da sükût olarak kaldım şimdi...
Evet, o bendim!
Bir de giderken öptüğün gözlerim...
Güne düşen güzellik, ne de güzel sesler bırakmış kulaklarımıza...
Ömrünüze bereket, yüreğiniz dert görmesin...
“ateş adasının, yiğitlikten kaçan alevli prensi” hep yaşasın, çok yaşasın dizelerde...
Tebriklerimle... Nicelerine inşallah İnci Hanım...
Tirad duygusu.. Şiire önceki bakışım ve bu defa okuyuşum.. Bir tirad duygusu uyandırdı bende
Shakespeare tiyatrosundan tiradları andırıyor şairin dizeleri. Eyy nidası zaten klasik tiyatral geleneğin vazgeçilmezi.. Nida ettiği yerlerde yankılamdığına inandığım bir şiir.. Kulagımdaki ekolarla şiirden ayrılmadan önce Shakespeare den bir alıntı yapalım.. Saygılar..
Sen de ölümle beslen nasıl ölüm can yerse,
Ölmek bitmiş demektir ölüm ölür giderse.
Türkçesi: Talât Sait Halman-146. Sone'den
Sevgili incimm valla meraktannn :)))
çok güzel...
Kutlarım. Duygu dolu yüreğinizin sesi susmasın. Kalem tutan ellerinize sağlık. (+10)
Bu şiir ile ilgili 10 tane yorum bulunmakta