Yollar yanıyor, ayaklar da haşlandı.
Her bir adımda beyinler lav atıyor.
Güftesi fücur bir şarkıya başlandı.
Şeytan gülmekten hep yerlere yatıyor.
Yanıyor dünya, yükseliyor alevler.
Yangın içinde kavrulmuş gül bahçesi.
o kadar da önemli değildir bırakıp gitmeler,
arkalarında doldurulması mümkün olmayan boşluklar bırakılmasaydı eğer.
utanılacak bir şey değildir ağlamak,
yürekten süzülüp geliyorsa gözyaşı eğer…
belirsizliğe yelken açardı iri ela gözler zamanla,
öylesine derince bakmasalardı eğer…
Devamını Oku
arkalarında doldurulması mümkün olmayan boşluklar bırakılmasaydı eğer.
utanılacak bir şey değildir ağlamak,
yürekten süzülüp geliyorsa gözyaşı eğer…
belirsizliğe yelken açardı iri ela gözler zamanla,
öylesine derince bakmasalardı eğer…




Yanıyor dünya, yükseliyor alevler.
Yangın içinde kavrulmuş gül bahçesi.
Zaman kurulmuş, ömrün önünde devler.
Yok ötelerde geçer dünya akçesi.
İnsanlar böylesine uyurken ve insanlık ölmüşken... biraz zor gibi...
Saygımla
Bu şiir ile ilgili 1 tane yorum bulunmakta