Unutulmuş bu şehir
Coğrafyası sıfırdan ibaret
Geçmiş geleceğe inat yargılamıyor
Ten ve ter kokuyor hava senden bahsedilince
Yürek kanıyor ve akıyor denizine
Kalk gidelim ömrümüzün kıyısına
Bir-iki taş fırlatalım yalnızlık denilen zavallı hastaya
Sırtımda, taşınmaz yükü göklerin;
Herkes koşar, zıplar, ben yürüyemem!
İsterseniz hayat aşını verin;
Sayılı nimetler bal olsa yemem!
Ey akıl, nasıl delinmez küfen?
Devamını Oku
Herkes koşar, zıplar, ben yürüyemem!
İsterseniz hayat aşını verin;
Sayılı nimetler bal olsa yemem!
Ey akıl, nasıl delinmez küfen?




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta