Sırtımda, taşınmaz yükü göklerin;
Herkes koşar, zıplar, ben yürüyemem!
İsterseniz hayat aşını verin;
Sayılı nimetler bal olsa yemem!
Ey akıl, nasıl delinmez küfen?
Devamını Oku
Herkes koşar, zıplar, ben yürüyemem!
İsterseniz hayat aşını verin;
Sayılı nimetler bal olsa yemem!
Ey akıl, nasıl delinmez küfen?
Yalnızlık iliklerine kadar işler.
Bazen, özlersin
Sonra elini uzatırsın boşluğa
Sanki o gelecekmiş gibi gelir o anda
Ama gelmez!
Neden diye sorarsın kendine
Ama nafile...kutlarim bu güzel ve hos siirin sahibi degerli saire,yi! yüreginize saglik...
Bu şiir ile ilgili 1 tane yorum bulunmakta