İçimi körükleyen ateşi söndürmeye niyetlendi bilinmezlik
Savaş meydanında ne bir ses, ne bir nefes yok oysa
Kanayan yaralarımı dağladım, tuz bastım bir başıma
Kulaklarda yankılanan lâkırdılar sustular
Kapat pencerelerini, sessizlik bile işitilmez artık
ilk baxışda vuruldum,
gözlerine baxanda men
başın eyib utananda
utanışına vuruldum men
bezen asta bezen yavaş
Devamını Oku
gözlerine baxanda men
başın eyib utananda
utanışına vuruldum men
bezen asta bezen yavaş




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta