Saçlarını bulurlar terkedilmiş bir yanginin alazlarinda
Bulutlar yıkanır,kakûlünde parlak umutlarıyla
Kirilan bütün kalplerin temize çekildiği,engin cografyada,yani gözlerinde,
ana vataninda,sevda diyarinda,
ruzgarlar misafir olur kokuna kuşlarin muştusuyla yeşeren sabahında
Yola çıkılmış ömürlük bir vebalin diyeti ödenir, gözümde bitmek bilmeyen yollarında
Bir akşam üstü kalsin ellerinin bir dokunuşunda
Sırtımda, taşınmaz yükü göklerin;
Herkes koşar, zıplar, ben yürüyemem!
İsterseniz hayat aşını verin;
Sayılı nimetler bal olsa yemem!
Ey akıl, nasıl delinmez küfen?
Devamını Oku
Herkes koşar, zıplar, ben yürüyemem!
İsterseniz hayat aşını verin;
Sayılı nimetler bal olsa yemem!
Ey akıl, nasıl delinmez küfen?




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta