Gönüllerde yanan meşale iken
Üfleyip mum gibi söndürür beni
Nazlı yarin yüce gönül tahtında
Tutup da kolumda indirir beni
Gün geçtikce yaram sancır derinden
Kalbim parelendi bin bir yerinden
Beni kör kuyularda merdivensiz bıraktın,
Denizler ortasında bak yelkensiz bıraktın,
Öylesine yıktın ki bütün inançlarımı;
Beni bensiz bıraktın; beni sensiz bıraktın.
Devamını Oku
Denizler ortasında bak yelkensiz bıraktın,
Öylesine yıktın ki bütün inançlarımı;
Beni bensiz bıraktın; beni sensiz bıraktın.




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta