Aşk dediğin çöldür, hem de nasıl kurak!
Biz bir yolcuyuz, o hiç gelmeyen durak!
Yandım ateşinle,
Bu karanlık gece...
Aşk, ruhla bedenin arasında hamak!
Son uyku demek, onda bir kez uyumak.
Yaktım ben kendimi,
O kahve gözlerinle.
Sanki yaşamın ardında başka diyâr,
O diyâr sonunda ne dost kalır ne yâr.
Ne edeyim dostu,
Yandım özleminle...
Kayıt Tarihi : 22.11.2022 21:00:00





© Bu şiirin her türlü telif hakkı şairin kendisine ve / veya temsilcilerine aittir.
Bu şiire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!