Yandım Şiiri - Turan Demir 3

YAN­DIM( BOZLAK) 10.01.2026

Yüreğime kırkbir hançer çakıldı,
Gençlikte bağrımda ateş yakıldı,
Dil sustu da söz boğazda takıldı,
Katran kaynar içten,dilde ben yandım.

Kirpiklerim çekmez oldu gökleri,
Gülle gibi çöktü derdin yükleri,
Gözlerimde mühürlendi dünleri,
Hayal aleminde,düşte ben yandım.

Ellerim nasırlı,çile izleri,
Alnım derin çizgi,yama gözleri,
İlik kemiğimi yakar sözleri,
Gençliğimden kalan yükle ben yandım.

Kaybolan yıllarım,çıktı karşıma,
Yaşlılık kazındı yüzüm kaşıma,
Alnıma yazılan,geldi başıma,
Kaderle baş başa kaldım ben yandım.

Ne sitemim kaldı ne de bir dilek,
Diz çöktü ki umut,doğrulmaz yürek,
Adımı ateşle yazdı bu felek,
Közünde kavruldum,korda ben yandım.

Gönlüm meydan idi,taş yığdı felek,
Örtüldü üstüme gamlı bir köynek,
Sesim göğü deler,titrer bu yürek,
Der Turanî: Dertle,Özde ben yandım.

Turan Demir/ Turanî
KÜLTÜR VE TURİZM BAKANLIĞI HALK ŞAİRİ
MALATYA