yoktu varlığımdan bir gönüllük mekan bana
bir zavallı yolcuyum yolculardan habersiz
sızılı bir vicdanın azabıyla yürürüm
bana tahsis edilen yol ortası mekana
dönüp geri bakınca hatıralar sefil sessiz
onca yürünen yolda ne gölge var ne bir iz
Beni hor görme kardeşim
Sen altınsın ben tunç muyum?
Aynı vardan var olmuşuz
Sen gümüşsün ben saç mıyım?
Ne var ise sende bende
Devamını Oku
Sen altınsın ben tunç muyum?
Aynı vardan var olmuşuz
Sen gümüşsün ben saç mıyım?
Ne var ise sende bende




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta