Yanarım gizlice Şiiri - Hasan Muslu 2

İnanma yâr, gönül öyle göçebe
Sustuysam vazgeçtim sanma sebepsizce
İçimde adın var, dilim demese de
Ben hâlâ sen diye yanarım gizlice

Aman yâr… içim köz, sözüm duman
Adını anmasam boğar bu zaman
Gittiğin yer bana gurbet vatan
Suskunluğum sevdamdandır, inan

Bir kuru yaprağım savruldum yelde
Aklım fikrim kaldı geçtiğin yerde
Ciğerim yanmadı sanma sen gidince
Ateşi küle çeviren yine sende

Aman yâr… içim köz, sözüm duman
Adını anmasam boğar bu zaman
Gittiğin yer bana gurbet vatan
Suskunluğum sevdamdandır, inan

Saatim durmuştu ayrıldığın gün
Ne gece sabah oldu, ne sabah dün
Sevgimi sordun mu, verdim demeden
Kendimi bıraktım sana bütün

Aman yâr… içim köz, sözüm duman
Adını anmasam boğar bu zaman
Gittiğin yer bana gurbet vatan
Suskunluğum sevdamdandır, inan

Zemheri değil beni titreten
Yokluğun çöker gecelerimden
Sislerin içinden görürüm seni
Adını çağırır kalbim derinden

Kanadım kırık uçamaz oldum
Goncaydım dalımda açmadan soldum
Gitsen de içimden söküp atamam
Ben seni kendimden sayıp da sevdim

Aman yâr… adın kaldı dilimde
Bir ömür taşıdım seni içimde
Gitmek çare değil bu sevdaya
Ben seni gömdüm kendi kalbimde