Günlerim geçiyor gurbet elinde
Derdimi yazarım, kalem elimde.
Herkes güler, oynar eli belinde
Gülmeyi bilmedim, ona yanarım.
Bu dünya fanidir, kimseye kalmaz.
Dertli olan ağlar, zaten hiç gülmez.
Sırtımda, taşınmaz yükü göklerin;
Herkes koşar, zıplar, ben yürüyemem!
İsterseniz hayat aşını verin;
Sayılı nimetler bal olsa yemem!
Ey akıl, nasıl delinmez küfen?
Devamını Oku
Herkes koşar, zıplar, ben yürüyemem!
İsterseniz hayat aşını verin;
Sayılı nimetler bal olsa yemem!
Ey akıl, nasıl delinmez küfen?




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta