bu ağrı dağının karı erirken,
gün ışığı göyçemene vururken,
bunca beni insan oğlu dururken,
nasıl bir soysuza çattım yanarım.
teselli etmeyin beni avutmaz,
buz koysalar yüreğimi soğutmaz,
Sırtımda, taşınmaz yükü göklerin;
Herkes koşar, zıplar, ben yürüyemem!
İsterseniz hayat aşını verin;
Sayılı nimetler bal olsa yemem!
Ey akıl, nasıl delinmez küfen?
Devamını Oku
Herkes koşar, zıplar, ben yürüyemem!
İsterseniz hayat aşını verin;
Sayılı nimetler bal olsa yemem!
Ey akıl, nasıl delinmez küfen?




Amin
Bu şiir ile ilgili 1 tane yorum bulunmakta