Parmak uçlarımda yürümeyi öğrendiğim gün.
İçimdekilerini haykırmayı unuttum.
Sessizliğe alıştı gönlüm.
Erken veda ettim günbatımına.
Ay’ın doğuşunu göremedim.
Geçmiş, bir türlü geçmek bilmeyen,
içimde bir merak
öyle bir merakki
ölümümden bir ay sonra
bir güncük yaşamak
ve
dostu düşmanı
Devamını Oku
öyle bir merakki
ölümümden bir ay sonra
bir güncük yaşamak
ve
dostu düşmanı


Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta