Parmak uçlarımda yürümeyi öğrendiğim gün.
İçimdekilerini haykırmayı unuttum.
Sessizliğe alıştı gönlüm.
Erken veda ettim günbatımına.
Ay’ın doğuşunu göremedim.
Geçmiş, bir türlü geçmek bilmeyen,
Zindan iki hece, Mehmed'im lâfta!
Baba katiliyle baban bir safta!
Bir de, geri adam, boynunda yafta...
Halimi düşünüp yanma Mehmed'im!
Kavuşmak mı? .. Belki... Daha ölmedim!
Devamını Oku
Baba katiliyle baban bir safta!
Bir de, geri adam, boynunda yafta...
Halimi düşünüp yanma Mehmed'im!
Kavuşmak mı? .. Belki... Daha ölmedim!




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta