Sokağın taşına bile soramadığım bir adım var,
evimin kapısında bile misafir gibi duruyorum.
Gölgesi çekilmiş bir ağacın altında
kökünden kopmuş bir yaprak gibi sallanıyorum.
Bir yanım geçmişin kırık aynasında,
bir yanım yarına dönmeye korkan bir kuş.
Hayatta ben en çok babamı sevdim
Karaçalılar gibi yardan bitme bir çocuk
Çarpık bacaklarıyla -ha düştü, ha düşecek-
Nasıl koşarsa ardından bir devin
O çapkın babamı ben öyle sevdim
Devamını Oku
Karaçalılar gibi yardan bitme bir çocuk
Çarpık bacaklarıyla -ha düştü, ha düşecek-
Nasıl koşarsa ardından bir devin
O çapkın babamı ben öyle sevdim




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta