Koşar adımlarla yanıma yaklaşmıştın
İkimizde korkak bakışları takmışız gözlerimize
Aslında buluşmanın sevinci vardı içimizde
Ama sevinci bastıran bir tedirginlikte…
Gözlerden uzak karanlığa doğru yürüdük.
Düşünsene yan yanaydık…
Belki de şehir böyle mucize görmemişti.
Hayatta ben en çok babamı sevdim
Karaçalılar gibi yardan bitme bir çocuk
Çarpık bacaklarıyla -ha düştü, ha düşecek-
Nasıl koşarsa ardından bir devin
O çapkın babamı ben öyle sevdim
Devamını Oku
Karaçalılar gibi yardan bitme bir çocuk
Çarpık bacaklarıyla -ha düştü, ha düşecek-
Nasıl koşarsa ardından bir devin
O çapkın babamı ben öyle sevdim




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta