Gökyüzü ödünç verseydi yıldızlarını,
Göğsümüze sarıp sabaha dek saklayabilseydik onları koynumuzda.
Toprak, yatak olsaydı;
Çiçekler yastık;
Deniz, mehtap manzaralı nevresim üstümüze...
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim




Yan yana olsaydık,
Ve bilseydi insanlar:
Aslında biz hiç ölmedik...
Tebrik ederim duygusal dizelerinizi.....
sevgiyle kalın.saygılar
Bu şiir ile ilgili 1 tane yorum bulunmakta