Dostluk sofrasını kurduk kuralı
Muhabbet çorbasına banar olduk
Sevgi kapısından girdik gireli
Köşkü saray eyledik yamyamda
Öğrendik saygıyı edebimizle
Kini yok ettik sevgimizle
Sırtımda, taşınmaz yükü göklerin;
Herkes koşar, zıplar, ben yürüyemem!
İsterseniz hayat aşını verin;
Sayılı nimetler bal olsa yemem!
Ey akıl, nasıl delinmez küfen?
Devamını Oku
Herkes koşar, zıplar, ben yürüyemem!
İsterseniz hayat aşını verin;
Sayılı nimetler bal olsa yemem!
Ey akıl, nasıl delinmez küfen?




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta