Belki de istif edilmiş hüzündü,
İçimizde kabuk bağlamış yara.
Diye devam etti kadın…
Doğurduğunu beslemese, büyütmese
Anneye benzemese de,
Hüzün yaralamaz, dedi adam.
Hüznünü dağlara savuran
senin kırılgan
ürkekliğin yok mu ceylan
ruhumu kanatlandıran
an be an kaçmaya hazır haline
ne aşklar susadı
Devamını Oku
senin kırılgan
ürkekliğin yok mu ceylan
ruhumu kanatlandıran
an be an kaçmaya hazır haline
ne aşklar susadı




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta