Belki de istif edilmiş hüzündü,
İçimizde kabuk bağlamış yara.
Diye devam etti kadın…
Doğurduğunu beslemese, büyütmese
Anneye benzemese de,
Hüzün yaralamaz, dedi adam.
Anlat bize yürüyüşün güzelliğini
koşunun rüzgarını, köpüren yeleyi
toynakların kızgın kıvılcımlarını
Kişneyen bir tayın sevincini anlat
öfkeyi ve sağırındaki mahmuz yarasını
Devamını Oku
koşunun rüzgarını, köpüren yeleyi
toynakların kızgın kıvılcımlarını
Kişneyen bir tayın sevincini anlat
öfkeyi ve sağırındaki mahmuz yarasını
Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta