Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Yırtması O'ndan, yaması sizden, sevdası bizden, gitmesi O'ndan! Ne denli müşterek bir sevgi bu böyle değil mi... Hem hoş, hem de bir o kadar farklı dizeler duygularla harmanlanan. Tebrikler.
'bakışların renk renk
kahve buğulanır birinde
birinde yağmalanır ahenk
biri simsiyah mazi diğeri sır vezni mavi '....ilginç.....hem ahenk ve anlamla hemde şiir
Bu şiir ile ilgili 2 tane yorum bulunmakta