Verimsiz,çorak topraklar tohumlara can verirken,
Körpe bir filiz boyverdi; yüreğimin derininden…
Boş tarla misali,ruhum,Rahmetlere susamışken,
Son demimde,bir SEVDA indi,Sevdaların selinden! ..
Yaşam için,fasılasız,kanatlarını çırparken,
CIRCIR böceği ne bilsin..? Öleceğini erkenden! …,
Sırtımda, taşınmaz yükü göklerin;
Herkes koşar, zıplar, ben yürüyemem!
İsterseniz hayat aşını verin;
Sayılı nimetler bal olsa yemem!
Ey akıl, nasıl delinmez küfen?
Devamını Oku
Herkes koşar, zıplar, ben yürüyemem!
İsterseniz hayat aşını verin;
Sayılı nimetler bal olsa yemem!
Ey akıl, nasıl delinmez küfen?




Anlamlı güzel bir şiir okuttunuz yüreğinize sağlık dostum
Bu şiir ile ilgili 1 tane yorum bulunmakta