Cumartesi günleri,
eski bir ‘kaptı-kaçtı’dan
ve oldukça yüksek volümlü müziğin arkasından,
hoparlörde inadına sevimsiz bir sesle
günün filmi duyurulurdu,
ve her film;
Anlat bize yürüyüşün güzelliğini
koşunun rüzgarını, köpüren yeleyi
toynakların kızgın kıvılcımlarını
Kişneyen bir tayın sevincini anlat
öfkeyi ve sağırındaki mahmuz yarasını
Devamını Oku
koşunun rüzgarını, köpüren yeleyi
toynakların kızgın kıvılcımlarını
Kişneyen bir tayın sevincini anlat
öfkeyi ve sağırındaki mahmuz yarasını
Bir geçmişin yeniden yaşanması bu olsa gerek. Nostalji: geçmişte özlenen günlere dönme istemi.şiirde bütün bu yaşamı ayrıntılarıyla değil kalıcılığıyla yaşıyoruz. Şair,işin can alıcı yerini bulmuş,şiirin o keskin dizeleriyle giriyor yüreğimize. Başlıyor içimizde yaşanan o tatlı ama asla dönmeyecek ve şimdikiler tarafından asla bilinmeyecek anları kanatmaya.Kendi özlemine bizi de çekip götürüyor. Kendi köylü kültürüyle aldığı şehirli kültürünün kurnazlığı ve şairliğin inceliği birleşirse işte böyle yüreğimizi duygu bulutlarına saşlan şiirler oluşuyor.
Bu şiir ile ilgili 1 tane yorum bulunmakta